aardbol.net

Hoe ver is dit weg in de tijd?

Het is natuurlijk een idyllische voorstelling en de grootste uitdaging is niet de userinterface technologie zelf maar wat er achter zit: hoe breng je al die gegevens, al die content  zo netjes samen.

Als je wil meer wil weten over de ipad en wat die allemaal kan – in deze 3 minuten weet je het echt allemaal en dat allemaal rechtstreeks van de mannen die hem gemaakt hebben.

Ik zit niet op facebook. Waarom zou ik?

Ik zie wel een heleboel mensen die massa’s veel tijd spenderen op facebook.

Al die updates van facebook komen in die massa’s mensen hun mailclient terecht. Dus dagelijks miljoenen mails van facebook in miljoenen Hotmail mailclients.

Waarom biedt facebook (en netlog etc) geen eigen email aan? Stamp dat vol met advertenties en je wordt rijk.

Ik lees dat facebook er mee bezig is … waarom kwamen ze niet eerder op dit idee? Het project noemt TITAN.

Facebook is completely rewriting their messaging product and is preparing to launch a fully featured webmail product in its place, according to a source with knowledge of the product. Internally it’s known as Project Titan. Or, unofficially and perhaps over-enthusiastically, the Gmail killer.

http://www.techcrunch.com/2010/02/05/facebooks-project-titan-a-full-featured-webmail-product/

De manier waarop mensen met pc’s en bij uitbreiding internet werken staat nog altijd pal tegenover de manier waarop mensen omgaan met televisie. Het gaat respectievelijk om “lean forward” en “lean backward”. Het gaat om de beleving: van het redelijk luie scrollen over klikken tot tikken als het over “lean forward” gaat tot iets wat nooit verder zal gaan dan een paar cijfertjes indrukken op uw remote control.

Wat sommige mensen ooit voorspeld hebben, klavieren bij de tv, zal nooit werken alle rode knop verhalen ten spijt.

Die van Apple zijn geen uilen. Die weten perfect hoe je de “luie” en “gadgetgevoelige” klant moet benaderen. Eigenlijk heeft Apple het “sch..t” aan het feit of je iets nuttig kunt doen met hun apparaten. Je moet gewoon de indruk hebben dat het de max is. Akkoord, ze kennen iets van userinterfaces maar echt beter werken doe je met hun apparaten objectief bekeken niet. Enkel qua “instap” zijn ze beter.

De toekomst van de ipad is misschien wel de tussenstap tussen de “lean forward” en “lean backward”. Breng uw woonkamerexperience in de metro of lunchpauze en kijk meteen uw mail en facebook na.

De term “couch entertainment device” haal ik trouwens van http://www.marketingfacts.nl/berichten/20100203_de_impact_van_apples_ipad

In Nederland staat men al een heel stukje verder in het vergelijken van het zorgaanbod. Op zoek naar een dokter of een ziekenhuis voor een bepaalde ingreep? Hier en daar vind je meningen over dokter, ziekenhuis enz. en niet zomaar plomp verloren op één of ander forum.

Op Frankwatching daarover een goed artikel gelezen.

In de ‘battle’ tussen zorgverleners om de gunst van de patiënt staat ‘de beste kwaliteit voor de beste prijs’ centraal. Over ‘de beste prijs’ kan niet veel misverstand bestaan, maar ‘de beste kwaliteit’ is een lastiger begrip. Gelukkig biedt internet, met online reviews van (onder meer) patiënten, de mogelijkheid tot het delen van ervaringen en vergelijken van producten en diensten.

De macht van de patiënt mag geen axioma zijn maar die patiënt mag gerust wat meer rechten hebben dan nu. Het komt vooral op weten aan en hoe kan je iets te weten komen … door kennis te delen … en dat gaat juist zo makkelijk via internet.

Als een dokter of zorginstelling goed werk levert, wat hebben ze dan te vrezen? Zou het niet briljant zijn wanneer zorginstellingen zich zouden profileren met ‘Patiënten en experts beoordelen onze zorg met een 8,4! (zie bv. ConsumentendeZorg.nl)’. Nog mooier zou zijn wanneer zorginstellingen op hun eigen site patiënten en experts de mogelijkheid zouden bieden om een review achter te laten. Hoe kun je nog meer transparanter zijn? Ga maar openlijk het gesprek aan met je patiënt, en gebruik de input ter verbetering van je interne processen. Op deze manier neem je het heft in eigen hand.  Je meest kritische patiënt is immers je beste adviseur.

Wat hebben we in Nederland al dat in die richting gaat?

Artikels van Frankwachting over hetzelfde thema:

• - De dokter in de etalage
• - Gaat the wisdom of the crowd in de zorg tellen?

En nog een mooie preventie-video in onze reeks het betere GVO-werk.

Deze gaat over “gordel” dragen en is van de Sussex Safer Roads Website.

Elke dag en al jaren ben ik intens bezig met computers en netwerken. Eerst was het vooral hardware en operating systemen georiënteerd en pakketautomatisering. Dan is er een periode geweest waarin ik heel veel met servicedesk toestanden en office software deed. En nu is het leiding geven aan internet- en intranetprojecten of iets ingewikkelder uitgedrukt content- en document management met complexe achterliggende auteurssystemen.

Mijn digitale leeftijd is pakweg 25 jaar. De inzichten en het gebruik namen toe met de jaren en ik ben dus meer dan digitaal volwassen. Een bepaalde groep mensen accepteert dat niet of vinden dat “old school”.

Ik kom dikwijls jonge (en opgeleide) twintigers tegen, digitale kinderen, die bijzonder weinig ITC echt kunnen gebruiken. Ze worden gekenmerkt door een oppervlakkige kennis van bv. settings van hardware of software die ze gebruiken, ze kunnen wel bijzonder snel tikken dus ze niet apparaatgehandicapt, ze zijn bereid om te experimenteren en ze zijn specialist in één of een paar domeinen (bv. een bepaald spel) maar eigenlijk worden ze gekenmerkt door een beperkte digitale horizon.

Daar dacht ik aan toen ik dit las. Ik plak een stuk van die inhoud hier onder.

Digital Age May Differ from Real Age

Most people equate advanced digital skills and savvy to youth. However, results from a new Wells Fargo survey suggests such assumptions can be erroneous.

For purposes of the survey, Wells Fargo grouped respondents into three categories: “Digital adults,” people who use advanced online tools for daily tasks, interaction and entertainment; “digital novices,” people with a general understanding of online tools who use them to manage basic tasks, but don’t interact with others online or manage complex tasks on the web; and “digital teens,” who fall in between novices and adults.

Shying Away from Complexity

According to the survey, while most people have entered the digital world, participation falls off sharply as complexity increases. For example, 93% of respondents have a digital camera, but less than a third use digital photo-sharing tools.

More surprising is that according to the survey the most “adult group,” digitally speaking, is not twenty-somethings but thirty-somethings.