358 km joggen en 2584 km MTB

2009 was geen uitschieter wat betreft joggen en MTB.

De drukste maand qua lopen was oktober met 66 km (omdat ik toch niet helemaal door de maand zou vallen op de duatlon van Grobbendonk op 11/11).

De drukste maand qua MTB was mei met 503 km (omdat ik toch niet helemaal door de maand zou vallen op de 130 km regio tour op 13 juni).

Gemiddeld voor 2009 zijn dat dus 1 km per dag joggen en 7 km MTB. Vorige jaren hield ik dat jaartotaal niet echt bij dus vergelijken gaat niet. Ik weet wel dat het qua prestaties in 2009 minder was dan in 2008. Mijn gemiddeld gewicht in 2009 zal ook een 2 kg meer geweest zijn dan in 2008.

Het is uitzien naar 2010: een zestal weken geleden heb ik mij een forerunner aangeschaft en die noteert automatisch afstand, hartslag, gemiddelden, hoogtemeters etc.

En ik ga meteen goed starten: straks de fiets nemen om de wijn van vannacht wat te laten verdampen.

Ook allen mijn beste wensen!

Duatlon in Grobbendonk

Ik heb iets met winterduatlons. Met Jan en Yves (mannen die het afgelopen jaar een marathon in 3 uur lopen) en Ignace (die vroeger een zelfde prestatie neerzette) dus op 11/11 naar Grobbendonk.  3.8 km lopen oftewel 1 ronde, 20km MTB of 3 rondjes van 6.7km en tenslotte 1 rondje 3 km lopen. Zeer knap MTB parcours volledig door de bossen van PIDPA, technisch en licht heuvelend.

Ik laat de foto’s spreken: als je alles wat groter wil of de onderschriften niet kan lezen, klik dan gewoon op een foto. 

Toch iets over mijn prestatie in de tabel van de plus 50 jarigen hieronder. Ik was niet echt in form … overgewicht en enkel wat getraind op lopen. Mijn loopprestaties waren in vergelijking met leeftijdsgenoten nog acceptabel. Mijn fietsen was slecht: geen conditie en echt niet gewoon aan dat soort technische parcours (voor Jan, Yves en Ignace was fietsen ook hun zwakste onderdeel). Enfin, wie het beter kan mag het altijd proberen.

De uitslag van alle deelnemers vind je hier.

130 km op de MTB: de regiotour

Het is gelukt. De regiotour, 130 km mountainbike, uitgereden en niet overleden onderweg.

Ik had vorige weken een paar keer bijna 100 km gereden om me toch wat te trainen en dat heeft wat opgeleverd. In eerste instantie wat minder kilo’s en dat telt.

Het verhaal van de rit is vrij simpel: gisteren rond een uur of acht in Erpe-Mere aan Steenberg gestart met Lode en Rudi. Ignace was ziek en dus niet van de partij. Lode dacht dat het clubken van Eric van Erpe-Mere er ging zijn maar die waren er niet.

De eerste kilometers rustig proberen te rijden … zo rond de 21 km/u gemiddeld  bleek achteraf. Omstandigheden waren prima: droog, geen wind, hier en daar een plas maar geen echte modderstroken. Na bijna twee uur rijden lichte paniek in mijn darmen … oef het zijn propere toiletten in de sporthal van Nederhasselt en er staat niemand aan te schuiven. Wij nemen spetterend afscheid van Ninove en rijden richting Geraardsbergen. Ondertussen hebben we het groepje van Eric opgeraapt dat eerder dan ons vertrokken was en zijn we Rudi kwijt die voor de 70 koos en niet te overhalen was om bv. de 100 te nemen alhoewel zijn conditie prima is. Het gaat vlot, we blijven aan de bevoorradingen het groepje “Zwarte mannen” altijd net iets voor die ons dan wel telkens makkelijk inhalen en bollen rond de 21 km/u. Lode gaat af en toe vlotjes met de DZM mee en zelf doe ik het altijd rustig in mijn eigen tempo en dat moet zeker als het wat omhoog gaat.

Na de splitsing van de 100/130 is het gedaan met makkelijk rijden. Enkele steile klimmen op smalle paadjes, ik moet een paar keer de voet aan de grond zetten en Lode is weg. Rustig verder gebold, koppel gevormd met een paar mensen die mijn tempo reden en ik zie Lode pas terug aan de bevoorrading in Zottegem na 105 km of zoiets. Lode, je moet leren kloklezen of je moet ergens een stuk afgesneden hebben: dat je 40 minuten moeten wachten hebt op mij kan niet. In dit moeilijke stuk zakt mijn gemiddelde naar 16 per uur.

Het laatste stukje met weinig off road bollen we in ons eigen tempo. Wat me vreselijk op de zenuwen werkte was dat we zo op het allerlaatst nog een paar wegjes rond en om de aankomst moesten bollen … ik wou eindigen en niet nog wat rond de pot draaien. Met andere woorden …. het licht was redelijk uit.

Een douche, een Westmalle en een La chouffe verder was de pijn al vergeten … en daarjuist zelfs een half uurtje gaan joggen. 

Totale tijd op de fiets: 6:23 en gemiddeld 20,04 km/uur en pauzes inbegrepen 7:08 onderweg geweest. Volgende week zaterdag gaan we voor de 100 km in Zottegem.

Weg met het zittend leven!

Zaterdag de herdermarathon de 67 kilometer gereden. Start in Schorisse en daar is het niet plat: voor de kenners 1385 hoogtemeters.

Op de site lees je het volgende.

67 Km is een afstand die niet meer in aanmerking komt voor de beginners. Ik zeg dat liever op voorhand om te vermijden dat onze pechdienst overladen wordt met afhaaldiensten waarvoor een lijkwagen geschikter is. We sparen jullie wel van het echt zware werk, dat we reserveren voor de sado's die 90 km en meer doen. Maar deze afstand is op zijn minst "pittig" te noemen.

Het was echt de moeite: schitterend parcours met behoorlijke lastige stukken. Helaas was ik niet helemaal onder een goed gesternte begonnen. Lag het aan het feit dat we al om 7 uur ‘s morgens vertrokken ? Enfin, na nauwelijks een kilometer of twee bleef ik met mijn pedaal haken in een ijzerdraad van een weideafsluiting en werd ik van mijn fiets gekatapulteerd knal met mijn derrière tegen een weidepaaltje. Het mag dan niet smakelijk zijn maar mijn achterwerk ziet dus momenteel rood en blauw. Ik ben dus momenteel geen voorstander van een zittend leven.

The Iron Man

Gisteren meegedaan aan de “Iron Man”. Viel best mee. Hartslagmeter stuk dus geen idee van mijn tijd en nog geen uitslag gezien op internet. Hier volgt een kort verslag.

De “eizeren man” is een duatlon in Eizer (deelgemeente van Overijse) en is een Recreatieve Run-Mountainbike-Run
(2km – 15 km – 2km) waar je hetzij als individu, hetzij als koppel kan aan deelnemen.

Aan de start met maten Lode en Ignace en nog zo’n 50 andere deelnemers met daaronder mannen met een straffe conditie maar ook (dikkere) papa’s die fietsen en jonge dochter laten lopen.

Ik ben traag gestart: 1 km bergop lopen en dan 1 km bergaf is niet mijn strafste kant – geef mij maar wat langer – en ik werd in de eerste 250 meter voorbij gesprint door gastjes van 10, 12 jaar. Dat geeft moed! Die onervaren kereltjes lopen zich dan wel snel te pletter maar eerlijk is eerlijk, ik heb ze niet allemaal kunnen inhalen.

Dan de wissel: andere fietsschoenen hoeven de meeste niet want die hebben geen clickpedalen maar zo’n systeem waarbij je voet toch op zijn plaats blijft. Mijn wissel gaf me even de kans om op adem te komen en dan begon de inhaalrace. Dat ging vlot: de éne na de andere – ik geef toe minder ervaren mtb’er – was er aan voor de moeite. Dikke pech echter, na 4 km loopt mijn ketting vooraan er af en ik moet iedereen weer laten voorgaan. Dus opnieuw die inhaalrace. Dat gaat vlot in het begin maar hoe verder hoe slechter.

In het laatste deel word ik ingehaald door één loper maar ik haal er ook één in. 

-----------
En hier toch nog de uitslag (xls).

Ik was derde bij de Veteranen. Dat is de cat. +50 en op de 49 deelnemers waren er maar 4 veteranen.

• Eerste run deed ik 9:10 en daarmee was ik 41/49
• de bike 30:13 en daarmee was ik 34/49
• de tweede run was ik 39/49 met 9:47.

Een totaaltijd van 49:10 waarmee ik 36/49 eindig.

Vorig jaar (uitslag 2008 – pdf) was ik 33 ste op 46 dus en was ik één seconde trager in de eerste loop en 14 seconden trager in de tweede loop. Het fietsen ging met 27:22 toen beduidend sneller maar de omstandigheden waren toen beter (droger en minder wind) en ik had toen geen pech.

… dus zeer tevreden met de uitslag.

113 km in de Vlaamse Ardennen

Voor het eerst meer dan 100 km gefietst en dan nog in de Vlaamse Ardennen. 113 km om precies te zijn en dat is de “groene lus” van de Ronde Van Vlaanderen.

Zondagmorgen om 8:15: de twee mountainbikes (met noppenbanden) in de camionette van Lode steken en rond 9 uur parkeren bovenaan de Muur in Geraardsbergen. Dat boodt dan meteen het plezante vooruitzicht dat het  binnenrijden een lastig stukje zou worden.

Gelukkig een winterregenjasje meegenomen en de eerste 3 uur hebben we dat nodig gehad: miezer, miezer, miezer. Eerder had ik met de mtb al een paar keer 60 à 70 km tourritten in het veld gefietst maar op de weg meer dan 100 en dan nog met die hellingen … dat was nieuw. ik nam me voor om het rustig aan te doen. Dus letten op de hartslagmeter en altijd voldoende klein trappen. Dat is redelijk gelukt want ik was wel moe maar zeker niet “kapot” of “verkrampt” na aankomst.

We hebben het ritje wel niet helemaal volgens plan afgehaspelt: ergens op het eind zijn we in Schorisse de Langestraat richting Ronse ingereden wat ons tot in Ronse, Eigenbrakel en Ellezelles leidde in plaats van een binnendoor. Misschien hebben we daarmee een hellingtje minder dan voorzien gehad. Maar goed, met de gemiddeld 22 km per uur waren we best tevreden.

Nieuwe fiets

Vrouwtje heeft een nieuwe fiets. Mag wel want ze fiets bijna elke dag 7 km op en af naar het werk. Zaterdag al eens een ritje van een 30 km mee gedaan en fiets valt reuze mee.

Een SPORT-S 7000 EQUIPPED van Thompson gekocht bij Van Eyck en de prijzen zijn daar ruim onder de catalogusprijs die je hier vindt: http://www.thompson.be/th-web2009/nederlands/index-3.asp

Frame :  ALU 7005
Vork :  VAST CARBON
Maten :  DAME: 19"
Kleur: ANTRACIET
Remmen :  V-BRAKE
Velgen :  V-BRAKE
Spaken :  INOX
Banden :  SCHWALBE MARATHON SMALL KEVLAR
Stuurcenter :  ALU VLINDERSTUUR is vervangen door een gewoon stuur
Stuurpen :  ITM SATORI-UP REGELBAAR ZWART
Zadelpen :  RITCHEY LOGIC ALU 30.2
Zadel :  SELLE ROYAL "LOOK-IN 3D"
Pedalen :  ALU ANTI-SLIP LUXE + REFLECTOREN
Voorlicht :  AXA "MICRO SCOPE" op BATTERIJEN
Achterlicht :  HERRMANS "HGOGGLE" SENSOR
Spatborden :  SKS "SUPERSPORT"

Van bewegen word je dik

Die pijnlijke slogan steekt mijn ogen uit. Van mijn zoon – licentiaat LO – en en een collega die thuis is in training weet ik dat mijn jojogedrag van telkens opnieuw beginnen sporten en tegelijk proberen te vermageren waanzin is. Sporten is vet omzetten in spiermassa.  Dus daar win je niks mee in gram integendeel. In de gazetten doen ze wel weer ambetantig: http://www.medinews.be/full_article/detail.asp?aid=15231 

Om gezond te zijn en te blijven, moet je in de eerste plaats optimale levensgewoonten nastreven. Campagnes van de overheid, adviezen van artsen en andere zorgverstrekkers, berichten in de media. Allemaal gaan ze in dezelfde richting. Volgens een Amerikaanse onderzoeker zorgt alle poeha rond lichaamsbeweging er echter net voor dat mensen dikker worden en diabetes krijgen. Dat staat te lezen in het medisch weekblad de Huisarts.

btw: ik sta op 76 en loop 10 km en mtb 80 km per week en vermager NIET.

Op naar een BMI van 22,5 !

Zaterdag met Marc en zijn maat Eric een tourrit met de MTB in Erembodegem Terjoden gereden. Een 30 km in de plassen: zo kan je het best samenvatten.


De Marc heeft van ons (Rudi en Lode en ikzelf) ooit voor zijn verjaardag tijdens een MTB-weekendje in Celles een Keymaze 300 gekregen waarmee je je route per GPS kan traceren. Als je dan Google Earth op je pc hebt staan, kan je het ritje bekijken dus met deze hier het parcours van de tourrit.

Zatermorgen ondekte ik dat ik er in geslaagd was om mijn MTB-schoenen buiten te laten staan en die waren dus zeiknat ... noodgedwongen dan maar met een paar afgedankte loopschoentjes de rit aangevangen. Het voordeel van zonder klikpedalen te rijden is natuurlijk dat je gemakkelijker de voetjes kunt opheffen als je door de plassen gaat maar voor de rest is het dus wel bijzonder lastig rijden als je klikpedalen gewoon bent.

Het eerste uur bleven mijn voetjes dus droog maar dan begon het te regenen. Gelukkig was het niet te koud (een graad of zes) en na 2 en een kwart uur stonden we al onder de douche. Een leuk trainingsritje aan een gezapig tempo en een lage hartslag: zo zijn we goed aan het jaar begonnen.

Zondagmorgen ook nog een half uurtje naar het park gaan joggen waarna een nieuwjaarsdrink bij Marc en genoeg wijn, salami, olijven, etc op om de calorie-opname op niveau te houden. Mijn plan om mij een nieuwe MTBaan te schaffen eens ik aan een BMI van 22,5 ipv een BMI die flirt met de 26 zal niet eenvoudig te realiseren zijn.

De conditie.

De nieuwsjaarsdagen in tegenstelling tot vorige jaren behoorlijk wat modester doorgebracht. Zoals ieder jaar op oudejaarsavond gezellig eten met zus en schoonbroer en wat minder kinderen dan gewoonlijk wegens die kinderen allemaal al wat ouder en andere plannen. Rustig en bezadigd lekker gegeten en gedronken aan een beschaafd tempo ... 't is ooit anders geweest.

Vorige zondag de corrida in Wichelen meegedaan, een 7,5 km stratenloop. Vorig jaar ook meegelopen en dit jaar zelfs acht! seconden sneller en eigenlijk heel 2007 bijna niet meer gelopen. De uitslag vind je hier. Ik was "maar" 128 op 155. De loopmaat Lode waar ik lang lang geleden mee "kampte" was 87 ste maar die traint nog zeer regelmatig. De MTB zorgt dus voor voldoende basisconditie om het lopen niet helemaal te verleren. Dus de volgende dagen ook niet verkrampt rondgelopen. Het moet gezegd worden dat op die corrida behoorlijk wat volk sneller dan mijn 12 km per uur loopt en dat er massa zijn die meer jaren op de teller hebben dan ik. Maar ja, je moet al een taaie zijn van nature om een winterse eindejaarszondagnamiddag op te offeren aan een stratenloop en die "+50 tigers" doen het dus voor 3/4 sneller dan ik.

Dat maakt dat ik gisteren en vandaag zitten speculeren heb over de aankoop van een nieuwe MTB. De huidige heeft 6000 km op de teller en er zijn weer kosten aan. Wat als ik nu mezelf beloon met een nieuwe MTB maar dan met als streefdoel een BMI van pakweg 22 ipv de huidige 25 en regelmatig lichtjes daarboven?

Volgende week dinsdag - na het personeelsfeest op maandag - zal ik de balans eens opmaken.